Sokaklar


Herkes ama herkes sokağı yaşar ve sokağı yaşatır;  biliriz ki bizimdir.

Bu sokaklar herkese yeter, herkesi kucaklar ve herkesi yansıtır...

Herkesin sokağında  “kimliksiz sığınmacılara “ “ Göçmenlere  “ yer var mı acaba?  Yoksa sokaklar, onlar için sadece kara kışın mı adresi?

 

Adım göçmen belki de sığınmacı,

Kimsesiz sokakların vatandaşı.

Yatağım hüzün, yorganımsa acı,

Dönüşü olmayan yolun yoldaşı.

 

Ne geçmişim yaşıyor belleğimde,

Ne ölümsüz sandığım şarkılarım.

Işıklı bir kavşağın köşesinde ,

Merhamet dileniyor duygularım.

 

Sokaklar yine buz kesmiş bu akşam,

Bedenim yıkık, nefesim çaresiz.

Sahipsizdir, gölgemi saklayamam

Gurbetin karanlıkları yetersiz.

 

Bu gece, ağıtlarımı da yakıp

Ardıma bakmadan yürüyeceğim.

Kalanım varsa onu da defnedip,

Ruhumu yurduma üfleyeceğim.